Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

09 augustus 2013

Even ergens oesters eten


Omdat ik trek had in lekkere oesters, ben ik maar even naar Denemarken gereden. Ik had het liever met de Lear Jet gedaan, maar helaas is hier in de buurt geen vliegveld. Dat is overigens maar goed ook, want de lekkere oesters in kwestie zijn te vinden in een buitengewoon mooi stukje Europa dat het best zonder vliegverkeer kan doen. Ik kan trouwens bij nader inzien ook wel zonder Lear Jet.

Ik zit op dit moment aan het Limfjord in Denemarken, in het noordwestelijke gedeelte van Jutland. Bij fjorden denken we aan het Noorse model, een soort Grand Canyon met water erin, maar dat is dit niet. Dit is water waar je zo in kunt wandelen om te zwemmen, of een bootje in te water kunt laten. Of natuurlijk in kunt uitvaren vanuit een vissershaven zoals Glyngøre.

De oesters die ik vanmiddag at komen uit dat fjord. Ze worden niet gekweekt, maar gevist. Ze zijn namelijk wild, en dat doet iets voor ze. Dat merk je allereerst in de structuur: er is echt iets te kauwen; je slurpt deze oesters niet zó maar naar binnen. De smaak is ook heel fijn, lekker mineraal met een hint van iets metaligs. Een smaak die lang blijft hangen.

Ik sprak een halve middag lang met Svend Bonde, de buitengewoon bevlogen visser die deze oesters aan land brengt om ze vervolgens te leveren aan diverse veeleisende afnemers--niet in de laatste plaats Noma, waar men dol is op Deense producten en ook wel van smaak weet.

Svend praat veel en graag over zijn product. Soms is dat hoofdschuddend, wanneer hij vertelt hoe mensen weigeren te begrijpen dat je de oersmaak van de wilde oester niet cadeau krijgt--dat vissen op oesters veel arbeidsintensiever is dan ze in een afgeschermd stuk water te kweken. Dat smaak, kortom, een prijs heeft. Iets waar sowieso nog veel te veel mensen moeite mee hebben.

In Glyngøre vissen ze overigens daarnaast op haring. Ook Svend doet dat. Morgen vindt hier het jaarlijkse haringfestival plaats, dat ik ga bezoeken. Wat ik al wel ervaren heb, is dat Denen op heel veel verschillende manieren haring eten en dat dus niet zoals bij ons "haring" zo ongeveer synoniem is met "Hollandse Nieuwe". Dat is een mooi product van Nederlandse bodem, hier goeddeels onbekend, maar zeker niet het enige lekkere dat je met deze vis kunt doen.

Ik ben dus benieuwd. Maar deze oesters zal ik in elk geval niet snel vergeten. Ik zou zeggen: kom er eens van proeven. En knoop er meteen een weekje vakantie aan vast in wat toch wel een heel mooie streek is.




Koele acties!

Labels: ,

2 Comments:

  • At 10 augustus 2013 17:27, Anonymous Anoniem said…

    Wat een leuk stukje; je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Maar weet dat je alleen voor de 'incrowd' schrijft.
    De minder dan 'gewone' Nederlander (en misschien ook wel de 'gewone Nederlander') kan deze prijs niet opbrengen. Ook al gaat het om keuze.
    Toch goed om je dat ook te realiseren; Eetschrijver.

    Ria

     
  • At 3 september 2013 15:50, Anonymous Henk Verhaar said…

    Of een andere Scandinavische specialiteit - vers gerookte Sik uit een hooggelegen meer in Noorwegen. Goed om drie weken vakantie aan te koppelen; zeker met het weer van de laatste twee weken. Die Sik bij voorkeur zelf vangen, met hengel of net (dat mag hier, zelfs als toerist); of anders aan een lokale netvisser vragen of hij wat over heeft (dat hebben ze altijd...

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home